Pagina's

INNER COSMOS INTERVIEW

Een tijdje geleden vroeg Debby me of ik het leuk vond om wat vragen te beantwoorden over wat spiritualiteit voor mij betekent. Het verhaal zou dan als 'Inner Cosmos' artikel op haar blog verschijnen. Leuk! I'm in! Vorige week kwam het artikel online op Bohemian Dreams en vandaag mag ik mijn geschreven tekst ook hier met jullie delen.

‘Spiritualiteit’ is een woord waar ik steeds minder mee kan, omdat er zoveel labeltjes aan hangen, daarom best fijn dat ik nu word getriggerd om na te denken over wat het voor mij betekent. Het is een manier van leven, een manier van kijken naar het leven. Al die dingen zoals yoga en meditatie vind ik ook heel fijn en doe ik regelmatig, maar het gaat verder dan dat. Met liefde kijken naar de wereld, open staan voor het onbekende en nieuwsgierig zijn naar alles.
Een heel belangrijk onderdeel vind ik nederigheid en niet oordelen. Ik heb altijd veel moeite met spirituele mensen die hooghartig doen alsof ze alles weten, of het nu een gelovige oude man is of de stoere chick met dreadlocks en een bindi in de new age winkel. Voor mij is het juist een niet-weten en daar in rusten. Ik vind het juist fijn om niet precies te weten hoe het zit en te leven in een soort vertrouwen.
Al zo lang als ik me kan herinneren ben ik met spiritualiteit bezig. Ik ben altijd ontzettend nieuwsgierig geweest naar zo’n beetje alles en erg opstandig geweest als het op dogmatiek aankwam. Ik ben christelijk opgevoed en daar ontzettend blij mee, want ik heb heel veel geleerd en ben daar enorm in gegroeid. Die basis is fijn, maar inmiddels ben ik de regels en de kerk wel ontgroeid. Met een wetenschapper als vader leerde ik van jongs af aan al kritisch denken en dat heeft me ontzettend geholpen in de ontwikkeling hierin.
mariet2
Mijn eerste herinnering met betrekking tot spiritualiteit is geen specifiek moment, maar meer dat ik altijd al het gevoel heb gehad dat er Iets of Iemand (ik noem het God) is die er is, die over me waakt, die me steunt en die Liefde geeft. Ik heb nooit getwijfeld over het bestaan van dat Grotere Geheel.
Volgens mij ben ik daar ook altijd heel ontspannen in geweest, als ik ’s ochtends wakker werd kwam ik mijn ouders vertellen: “Ik besta weer!” Alsof ik hele nachten niet bestaan had omdat mijn ziel aan het rondzwerven was buiten deze dimensie. Op de thee bij God. Dat heeft voor mij nooit aangevoeld als iets strengs waar ik op mijn tenen omheen moest sluipen, maar juist een plek waar ik rond mocht rennen en op schoot mocht klimmen.
Het is een vertrouwen dat mij in wezen niets kan overkomen. Niet echt. En dat is ontzettend fijn, dit vertrouwen heeft me door heel wat moeilijke periodes heen geholpen.
Ook in mijn puberteit heeft spiritualiteit altijd een grote rol gespeeld. Ik ging van fanatieke christen die yoga en buddha beeldjes maar eng vond naar een huis vol buddha beeldjes en schommelde zo langzaamaan naar een mooi midden. De kern van het christendom spreekt me nog steeds het meest aan – Liefde, vergeving, nederigheid, niet oordelen en vooral dat je niets kunt en hoeft te doen om ‘goed’ gevonden te worden of ergens te komen of welkom te zijn. Het is goed. Toch heb ik me heel bewust gedistantieerd van de kerk en alle regeltjes die mensen eromheen verzinnen. Van sommige dingen die ik heb gezien in die tijd kan ik zo verdrietig worden. Heel vaak gaan mensen die super waardevolle kern voorbij om maar gelijk te krijgen in hun regeltjes, zonde! Dan mist het echt zijn doel.
mariet3
In die periode heb ik mijn nieuwsgierigheid de vrije hand gegeven en heb ik heel veel gelezen over allerlei andere religies en geloofs- en levensovertuigingen. Zo kwam ik bijvoorbeeld het sjamanisme tegen, de oude natuurreligie, die me erg aansprak. De natuur heeft altijd een sterke aantrekkingskracht op me gehad en bij de zee ervaar ik God het sterkst. Ik bezocht een aantal ‘medicine circles’ en kreeg visioenen waar ik echt wat aan heb gehad – supertof. Zo ervoer ik steeds meer dat het echt een Alomtegenwoordigheid is die zich niet laat beperken door één boek of één religie.
Eigenlijk is de hele weg naar waar ik nu ben ontzettend betekenisvol geweest maar als ik één ding zou moeten kiezen dan is dat toch dat rotsvaste vertrouwen. Dat ik onderdeel ben van dat Grote Geheel en dat ik daar thuis ben. In het ‘Liberation’ van Harold van Lennep komt een zin voor: “Think of what it is when God himself puts His arms around you and says: Welcome Home.” Dat gevoel. Daar kan ik echt tranen in mijn ogen van krijgen van ontroering. 


Liefs,
Mariët. 

3 opmerkingen:

  1. Mooi om te lezen. Ik kan me wel vinden in het niet-weten en in het gewoon vertrouwen. Mooi om te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O wat prachtig verwoord! Heb hem opgeslagen en ga dit nog veel herlezen. Ik ben ook nog volop zoekende en wil nog ontzettend veel dingen ontdekken :) .

    BeantwoordenVerwijderen