Pagina's

THE GOOD WOLF



Meestal, eigenlijk bijna altijd, heeft mijn hart de leiding. Mijn gevoel, mijn hart spreekt en mijn hoofd en handen luisteren. Ik wil een goed mens zijn, vol van liefde en openheid en warmte en licht. Oprecht. Foutloos. Maar dat kan niet. Ik maak fouten. Soms jeuken mijn handen om iets op twitter te zetten wat mijn hart écht niet wil. Soms staat mijn hoofd te trappelen om te oordelen over iemand, over iets wat mij niets aangaat. De gedachten vliegen dan al vooruit en zijn soms al bijna mijn mond of handen uit voor mijn hart ze net op tijd tegenhoudt, terugroept met de woorden '... dat is geen liefde, dit is jouw weg niet ...' En soms is mijn hart te laat. 

Elke dag probeer ik een vraag te beantwoorden uit dit dagboekje. Laatst kreeg ik de vraag wat ik op mijn grafschrift zou willen zien staan. Mijn antwoord kwam direct in me op, maar het zette me wel aan het denken.

Het kan me raken en verbazen hoe ik soms denk, wat mijn hoofd of handen soms van me verlangen. Ik kijk ernaar met gemenge gevoelens. Met vragen. Is het oprecht als ik dingen verzwijg? Is het liefdevol als ik dingen zeg die mensen kwetsen, maar wel wáár zijn? Is het wel waar? Wie ben ik om daar iets over te vinden, laat staan zeggen? Waarom wil ik er überhaupt iets over zeggen, wat brengt het mij, wat brengt het een ander?

Een van mijn favoriete verhalen is het volgende:



I will feed the good wolf. Over and over and over again. Ik zal met heel mijn hart achter de slechte gedachten aanrennen die richting de uitgang snellen, om ze tegen te houden en te vervangen met wat mooi en goed en liefdevol is. En ik zal soms falen. Ik zal fouten maken en ik zal geduld hebben met mezelf. Want ook naar binnen toe moet de goede wolf gevoed worden.

Let my epitaph read: She Loved. 


She fed the good wolf.

Liefs,
Mariët.

P.S.: Feel free to share what you would want your epitaph to be!

13 opmerkingen:

  1. Je bent zo'n mooi mens. Je bent bedachtzaam, maar eerlijk. Je vraagt je af of wat je doet goed is en volgens mij is dat al voldoende.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vond het ook een hele moeilijke maar mooie vraag, toch weet ik niet meer wat ik toen geantwoord heb, ik ben benieuwd, binnenkort maar eens opzoeken!
    Ik vind het Q&A boekje echt leuk, het laat je beter nadenken over dingen en ben benieuwd hoe het gaat zijn als ik meer dan een jaar heb ingevuld :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig :)
    Ik heb het Q&A boekje ook, maar ik ben na een tijdje helaas gestopt met invullen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooie vragen staan er in je boekje, prachtig. Ik vind het knap hoe jij altijd weer over jezelf blijft nadenken en je afvraagt hoe je een beter mens kunt worden. Je kunt heel goed reflecteren. Knap!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Spijker op zijn kop; dat verhaaltje raakt elke keer weer een snaar.

    (Ik denk dat je dit blog mooi vind: thenoisyplume.com/blog Ook zo'n mooie schrijfstijl.)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi artikel.Ik heb ook zo'n dagboek-boekje; "Een vraag per dag."
    Bij de vraag wat er op mijn grafsteen zou mogen staan, heb ik ook lang getwijfeld... En ik besloot dat het zou zijn; "De grootste tragedie van het leven, is dat het ooit stopt."
    Net omdat ik zo graag leef, desondanks de gigantische tegenslagen die ik in 2013 - 2014 heb mogen verwerken & waar ik tot op vandaag nog de gevolgen van draag... Ik leef ontzettend graag; het leven heeft zoveel moois te bieden.. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw, erg mooi! Ook precies hoe ik me soms voel! Thxn for sharing =)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. O, Mariët. Nooit stoppen met schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen