Pagina's

MOTHER IN ME


Het leven doet wat met je. Het deed ook heel veel met mij. De eerste jongen waar ik echt verliefd op werd, zó verliefd dat ik ging nadenken over trouwen en baby's, deed me zoveel pijn dat ik veranderde in een bittere versie van mezelf. Heus nog steeds wel lief, maar toch ook een beetje boos op de wereld. En jong. Beïnvloedbaar. Ik kreeg een hekel aan kinderen en riep dat ik zie niet, nóóit meer wilde. En trouwen? Rot op. Nergens voor nodig.

De moeder in mij zat verstopt in een ver, stoffig hoekje in mijn hart en durfde er niet uit te komen. Ze was bitter, wantrouwig en had haar handen vol aan het kind in mij. Het kind dat boos werd als iemand zei: "Dat komt nog wel." Veel te vaak door mensen gekwetst durfden ze jaar na jaar hun hand niet meer uit te steken, niemand meer écht stevig genoeg vast te pakken om overeind te komen en het leven weer recht in de ogen te kijken.

En toen kwam jij. Je keek me aan en alles in mij zei 'JA'. Volmondig. Met passie en zonder enige terughoudendheid en twijfel. Een paar maanden hield ik vast aan die jaren van hardheid, maar jij pakte mijn handen steeds steviger vast en ik de jouwe. Het kind rende vrolijk rond in de veiligheid van jouw liefde en de moeder durfde haar ogen los te scheuren van haar en ze op jou te richten.

Daar ben je. De man die mij zó gelukkig maakt. Op ieder gebied een beter mens, zonder te veranderen. Ja, ik wil met jou trouwen. Ja, ik wil voor altijd in jouw armen zijn en samen hand in hand het leven nemen zoals het komt. Ja, ik wil je steunen in alles wat je doet en trots zijn op elke stap die je maakt. Ik wil voor jou het beste zijn zoals jij dat voor mij bent en je altijd omarmen met alle liefde die in me is. Bij jou kan ik echt, rauw en open zijn. Puur mezelf en dan toch groeien. 

En dan, als die tijd en zegen komen, wil ik met jou een nieuw leven zon en water geven, en alle ruimte om te groeien tot het mooiste dat er ooit zal zijn. 

Ze staat weer overeind en kijkt het leven recht in de ogen. De zon schijnt op haar gezicht en met haar hand boven haar ogen en de wind in haar wilde haren tuurt ze naar de toekomst. Wachtend op het moment dat ze kan doen waar ze het beste in is: zorgen, vasthouden en loslaten.

Liefs,
Mariët. 

Disclaimer: ik ben niet zwanger (voor zover ik weet) en we zijn daar ook nog niet mee bezig. Dit is puur een gevoel, verwoord en vorm gegeven. 

16 opmerkingen:

  1. Heel mooi verwoord. Ergens ook wel herkenbaar. Gelukkig is het mij inmiddels ook gegeven. Ik vind het geweldig dat we samen nieuw leven hebben gecreëerd en onze kids nu voeding geven om te kunnen groeien en ontwikkelen. Ik hoop dat jullie dat ook mogen meemaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig geschreven weer. Hoe jij je gevoel kan verwoorden vind ik zo knap.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je hebt je gevoel heel mooi, puur en oprecht beschreven. Erg mooi om te lezen. Geweldig dat de liefde van je leven jou weer in je eigen kracht heeft gezet, je weer liefde mag voelen voor de dingen die je oorspronkelijk wilde in je leven :).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel mooi geschreven... En deels erg herkenbaar. Vooral het stuk van die ene echte ware liefde vinden met wie je dat ene grote avontuur echt heel graag aan wilt gaan! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel mooi geschreven. En ook heel fijn om te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Onwijs mooi geschreven, ik vind het erg inspirerend hoe jij de liefde ervaart en deelt met de liefde van je leven. Heel veel geluk gewenst voor jullie toekomst samen x

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Brok in mijn keel, mooi geschreven Mariet!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een prachtig, oprecht verhaal. Opnieuw ben ik geraakt. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wauw, (bijna) elk woord voelt herkenbaar. Liefde is zoiets is moois en wat weet je dat mooi en puur te omschrijven. Wederom, wauw.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wauw, wat heb je dit prachtig geschreven! Heel mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wauw..! Herkenbaar, pijnlijk, maar ook zo mooi..!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wow Mariet, heel mooi! Je verwoord waar ik zelf ook doorheen ben gegaan en je staat op hetzelfde punt als ik op dit moment :) Enjoy it!

    BeantwoordenVerwijderen