Pagina's

PEOPLE: ESTHER HAMMINK


Een hele tijd geleden alweer was ik samen met Charlotte in Almelo, waar we een nachtje in het Theaterhotel verbleven en genoten van een cabaret voorstelling van Van der Laan & Woe (geniaal). Na afloop van de voorstelling ontmoetten we Esther Hammink, directrice van het theater en de drijvende kracht achter deze superleuke ervaring.
Meteen was ik onder de indruk, niet alleen van haar mooie uiterlijk, maar ook van het enthousiasme waarmee ze vertelde en hoe gelukkig ze wordt van mensen blij maken. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg haar of ik haar mocht interviewen en fotograferen.

Waar ik normaal gesproken mensen juist in hun eigen omgeving wil interviewen en fotograferen, vroeg Esther mij of ze hierheen mocht komen. Ze wilde uit haar comfort zone stappen, lekker naar de andere kant van het land komen en gewoon eens wat anders. We werden aangestoken door elkaars enthousiasme en zo kwam het dat ze een tijdje later bij mij op de bank zat, hier in Den Haag.

-

Als ik haar vraag hoe ik haar het beste kan omschrijven is haar eerste antwoord: “Ik.” En dat is ook wel te merken, Esther is helemaal zichzelf en straalt uit dat ze daar happy mee is. Ze is 36 en vindt ouder worden helemaal geen issue en eigenlijk wel grappig, zoals ze alles in het leven met humor beziet. Ze is heel gedreven in het runnen van het theatergedeelte van het Theaterhotel Almelo, een familiebedrijf dat ooit is opgestart door haar ouders.

“Ik was veertien toen ik in Almelo kwam wonen en het Theaterhotel geopend werd. Dat was toen met de show ‘Sweet Charity’ van Simone Kleinsma. Ik was nog nooit in mijn leven in een theater geweest, maar toen ik dat zag wist ik: Dit Is Het. Maar dan vanuit de zaal. Ik heb nooit de wens gehad om op het podium te staan, ik vond het juist heel magisch wat daar in de zaal gebeurde, dat zo’n hele zaal vol mensen op kan gaan in iets wat er op het toneel gebeurt en andersom. Eigenlijk zoals je een spannende film kan kijken, maar dan echter. Dichterbij. Er is interactie. Je ziet echt energie over en weer gaan en na zo’n avond kom ik stuiterend de zaal uit.”



Als je Esther ergens gelukkig mee kan maken, dan zijn het wel blije mensen die een fijne avond hebben gehad, zowel het publiek als de artiesten. Ze vindt het heerlijk om de rol te spelen die ervoor zorgt dat dat allemaal plaatsvindt. Het samenstellen van het programma, het juiste publiek erbij vinden, zorgen dat alles goed verloopt en dat alles klopt. Ze wil ook altijd zelf aanwezig zijn bij de voorstellingen zodat ze precies weet wie haar publiek is en wat bij ze past, waarmee ze haar publiek blij kan maken. Ook voor de artiesten zorgt ze voor een welkom gevoel en een goed verloop van de avond. Ze wil dat iedereen zich prettig voelt.  Verbinden is haar taak.

“Dat vind ik het allerleukste van mijn werk. Dat je eerst aan het boeken bent met een bepaald publiek in je hoofd, en dan zelf aanwezig bent bij de voorstelling en ziet dat al die elementen kloppen. Dat het publiek enthousiast is, dat de artiesten blij zijn, en dat er geen ‘maar’ bij zit. Dat het voor iedereen goed is. Elke dag is anders, het publiek is anders, de sfeer is anders: Frans Bauer heeft een heel ander publiek dan een opera of Jochem Myjer. En als er dan iemand uit die zaal komt, mijn hand vastpakt en zegt: ‘Dankjewel, ik heb zo’n mooie avond gehad.’, dan kun je mij naar huis dragen. Dáár doe ik het voor!”



Esther gaat zelf vaak pas na tien minuten de zaal in en kan dan echt kippenvel krijgen doordat ze voelt wat er gebeurt. Ze noemt zichzelf geen sentimenteel mens, maar toch voelt ze op dat moment echt dankbaarheid. ‘Kijk mij eens gelukkig zijn hier.’ Het is echt gaaf om iemand met zoveel passie en gedrevenheid een dag om me heen te hebben en ik geniet dan ook enorm van onze gesprekken.

“Het is een passie, mijn hart ligt erin en als dat niet zo zou zijn dan zou ik het ook niet kunnen. Ik heb geen idee waar ik over tien jaar zal zijn, wat ik dan zal doen. Ik verwacht het niet, maar wie weet ligt mijn hart dan heel ergens anders. Vastleggen is niets voor mij, het enige wat ik voor me zie is dat ik als ik 80 ben op een stoeltje zit en zeg: ‘Zo, dát was leuk!’ En dat ik het dan gewoon weer over zou doen. Inclusief alle fouten, omdat ik er van geleerd heb. En ook dezelfde mensen, omdat ze me verrijkt hebben. Ik wil alles uit het leven halen, genieten.”



Sommige mensen denken dat het iets negatiefs is om een pleaser te zijn, maar Esther vindt het juist heel mooi, zolang het maar niet ten koste van jezelf gaat. Ze noemt zichzelf lachend een ‘egoïstische pleaser’, omdat ze het vooral doet omdat het haar zo gelukkig maakt. Toch ziet ze dat als win-win situatie: publiek blij,  theatergezelschap blij, zij blij, iedereen blij.  Ze hopt van de ene uitdaging in de andere en beseft soms pas dat ze ergens ‘ja’ op heeft gezegd als ze de deur alweer uitloopt: zoveel leuke dingen komt ze tegen! Enthousiast, impulsief en altijd bezig, vol energie om van elke dag iets moois te maken.

“Ik kan niet zo goed stil zitten, ik wil verschil maken. De hele wereld verbeteren zit er niet in, maar als ik het leven van één persoon leuker kan maken is dat al geweldig. Ik hoef geen standbeeld. Geef mij maar ’dat lieve oude vrouwtje’ die aan het einde van de avond mijn hand vastpakt om te zeggen hoe mooi ze het vond. Dat ze geraakt is. En dat  terwijl ik het eigenlijk alleen maar geregeld heb, ik sta niet eens op het podium! Eigenlijk wil ik, metaforisch gesproken,  gewoon het leuke, gekleurde bloemetjesgordijn zijn dat niet meteen opvalt, maar wel nét het verschil maakt in de sfeer van een interieur.”



 Op haar twitter staat: Nothing great was ever achieved without enthusiasm. Als ik daarnaar vraag zegt ze dat ze ‘gewoon gelooft in enthousiasme’. De wereld met open armen ontvangen. Enthousiasme blijft mensen bij, en enthousiasme is ook wat ons bij elkaar heeft gebracht voor dit interview.

“Als je iets echt uit je hart doet, dan kán het niet verkeerd zijn. Het brengt je  waar je zijn moet. Het trekt mensen mee. Je krijgt erdoor dingen op je pad die je anders misschien niet zou hebben gekregen, niet zou meemaken of doen. Toen jij me vroeg voor dit interview heb ik even getwijfeld omdat dit soort dingen niets voor mij zijn, maar jouw enthousiasme heeft mij zo geraakt dat ik besloot het toch te doen, en nu zitten we hier en is het hartstikke gezellig en ben ik blij dat ik op je aanbod ben ingegaan. Juist grenzen verleggen en je horizon verbreden kan je zoveel brengen.  Als je merkt dat je die uitdaging gewoon aankon geeft dat weer bergen energie! Ik wil leren, genieten, ontdekken. Het onverwachte is zo leuk!”



Esther geeft ook toe dat ze een enorme piekeraar kan zijn en veel te veel over dingen na kan denken, maar juist als ze dat niet doet en enthousiast de wereld met open armen ontvangt gebeuren de meest bijzondere dingen. Vaak onverwachts, en soms komt ze er achteraf achter hoe speciaal het is dat dat haar overkwam. Ze heeft dan enorm genoten, maar beseft later pas hoe uniek het is dat ze zo’n kans heeft gehad en met beide handen heeft aangegrepen.

“Wees nieuwsgierig, wees enthousiast. Zeg ja tegen dat wat goed voelt en ontvang alles met open armen. Ik denk dat je leven dan op z’n leukst is!”

And I couldn’t agree more!

With love,
Mariët.



9 opmerkingen:

  1. Oh wauw, die foto met die donkere lucht! Tof :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wauw prachtige foto's en inspirerende tekst!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wauw, heel erg mooi. en tof om te lezen!
    xo, cheyenne

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Mariet, wat ben ik blij dat je me hebt overgehaald en wat ben ik trots op het resultaat. Dank je wel! Lfs Esther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lieve Esther, wat ben ik blij dat wij zo blij werden van elkaars enthousiasme. Heeeel graag gedaan en tot snel!

      Verwijderen
  5. Leuk geschreven interview van een mooi mens, het klopt ook, ik heb Esther eens ontmoet en ze is heel inspirerend en enthousiast!

    BeantwoordenVerwijderen